« [[ W h e n I [ F a i l ] In L o v e ]] »

คงมีเทียนให้ฉันได้ดับ
วันนี้หนอใครจะคิดถึงเรา
อย่างน้อยก็คงไม่ทำให้เราเหงา
ในวันว่างเปล่า
ในวันที่มันดูคล้ายเพิ่งเกิด
คือวันที่ตัวของฉันกำเนิด
ไม่มีแม้ใครซักคนต้องผิดหวัง
ช่างดูเหงาจัง
ในวันที่มันไร้แม้เธอ
วันนี้และความหมาย

วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ
หรือฉันนั้นคนที่เคยได้ทำร้ายใคร
จนเขาตัดสินใจ
ไม่ต้องการจะรับรู้ว่าวันนี้วันเกิดใคร

วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ
ฉันเหงาเหลือเกินที่รู้ว่าทำให้ใคร
ฉันไม่มีความหมายใด
วันเกิดฉันแค่หนึ่งวันที่ถูกทิ้ง...ให้ผ่านไป

Some people see me, and they think they know me.

 But they can't see how I am inside.

They think they do, but they'll never understand.

On the outside I may seem happy and allright

but inside I'm sad, inside I cry

They say they understand that

they feel the same but how can they ?

How can anyone know the way my soul cry

the way it cries when nobody is around to see

หาเหตุผลให้ตัวเองได้มะ ว่าทำไมต้องเศร้า

คนที่เศร้าสร้อย เหงาหงอยชีวิตไม่มีความสุขหรอก

แต่หลาย ๆ คนเลือกที่จะไม่มีความสุข เลือกที่จะเศร้า

รวมทั้งตัวชั้นเอง

ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่ฝัน...อยากได้อะไรก็ต้องได้เสมอไป

ยิ่งเรื่องความรักด้วยแล้ว ไม่มีอะไรง่ายเอาซะเลย

เมื่อผิดหวังกับ "ความรัก"

ทำไมต้องมานั่งอาลัยอาวรณ์ ทั้ง ๆ ที่ไม่มีใครรู้กับเรา

มานั่งคอย "ปาฏิหารย์" ที่หาซื้อไม่ได้ ว่าเค้าคนนั้นต้องคิดถึงเราบ้าง

แล้วในที่สุด ต้อง Return เหมือนในละคร มานั่งทำตัวเป็นนางเอก

ขอให้เค้ามีความสุขกับความรักใหม่ที่ได้พบเจอ

ทั้ง ๆ ที่ตัวเองนั่งเศ้รา อยู่คนเดียวอย่างน่าสมเพศ

 คิดถึง เธอคนที่เคยใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

คนที่เคยมอบสิ่งดีๆ ให้แก่กันและกัน

 คนที่เคยทำทุกๆ อย่างเพื่อฉันได้

คนที่ทำให้ฉันไม่เคยรู้สึกว่า ตัวเองเหงา

 คนที่ฉันอยู่ใกล้ แล้วฉันก็สุขใจ

 หลายคนยังคงถามฉันว่า ยังจะไป คิดถึงเขาอีกทำไม   

ในเมื่อ เขาทำเธอเจ็บมากมาย . . . เขาไม่เคยรักเธอเลย

ทำไมนะเหรอ ก็เพราะ ฉันไม่อยากจะจดจำ สิ่งที่มันไม่ดีนี่

ฉันคิดว่าขวดแก้วมันไม่ได้มีไว้ใส่ อดีตที่ขมขื่น

แต่มันมีไว้เพื่อเก็บ วันเวลาที่น่าจดจำของกันและกันต่างหาก

 ความรักมันไม่ได้จัดระบบให้อยู่ในหน่วยความจำของสมอง

แต่มันแฝงตัว ตราตรึงอยู่ในหัวใจต่างหาก

 ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่มีวันที่จะลืม คนที่เคยรักกัน

คนที่เคยให้ความผูกพันธ์ คนที่เคยเข้าใจกัน

 คนที่เคยมีความสัมพันธ์ร่วมกัน

คนที่เคยแลกไออุ่นของกันและกันได้

 ถึงแม้วันนี้ ...  

ความสัมพันธ์ของเราไม่เหลืออะไร

แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันเลย

แต่มันจะยังคงอยู่ในหัวใจ ของฉัน ไปอีกนานแสนนาน

และ ...

ฉันจะไม่มีวันลืม ความรักของเรา ในครั้งนี้

ฉันจะไม่มีทาง ลืมวันเวลาที่เราเคยใช้ชีวิตร่วมกันเป็นอันขาด

 ทุกวันนี้ . . 

ฉันค่อยๆ บรรจง เทกระปุกความทรงจำของฉัน

ลงใส่ในขวดแก้วใส

ซึ่ง ฉันคิดว่า ฉันจะแบ่งปันสิ่งนั้นให้ไว้กับเธอ

ถึงแม้ฉันจะรู้ ว่าเธอไม่อยากได้มัน ไม่อยากจดจำอดีตที่ไร้ค่า . .

 ที่เธอเคยมีร่วมกับ คนไร้ค่าอย่างฉันอีกต่อไปก็ตาม

 เพราะฉันคิดเสมอว่า . . .  

ขวดแก้วใบนี้มันที่พาฉันกลับไปดินแดนแห่งประวัติศาสตร์ของ สองเรา

ดินแดนที่มีเราแค่สองคนอีกครั้ง

โดยมีทรายที่ละเอียด ระยับ เป็นเครื่องกำหนดเวลา

เมื่อทรายเม็ดสุดท้าย ทิ้งตัวเองลงสู่ กองทรายข้างล่าง 

นั่นก็หมายความว่า

เวลาของเราทั้งสองคนก็หมดลงไปเช่นกัน

แต่เมื่อฉันหันนาฬิกาทรายอีกครั้ง

ฉันก็จะมองเห็นว่า

ความรักของเรามัน กำลังจะเวียนมา 

อีกรอบ... 

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่อดีต . .

 แต่ฉันก็เป็นสุขที่ได้ลองมองย้อนกลับไปดู